Loading...

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

Δύο συζητήσεις με τον αναρχο-πριμιτιβιστή John Zerzan


Το κείμενο που ακολουθεί είναι μια συζήτηση με τον «αναρχο-πριμιτιβιστή» συγγραφέα John Zerzan και έχει δημοσιευτεί στο 4ο φύλλο (Ιούνιος 2002) της μηνιαίας αναρχικής εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.

Ας σημειωθεί πως το Μάιο 2002 μια ομάδα συντρόφων είχε οργανώσει την επίσκεψη στην Αθήνα (17/5), το Ηράκλειο (15/5) και τη Θεσσαλονίκη (18/5) του Zerzan. Σ’ αυτές τις τρεις πόλεις πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις-συζητήσεις και επισκέψεις σε καταλήψεις, στέκια και άλλους χώρους. Μεταξύ των άλλων χώρων, Zerzan επισκέφθηκε και την Αναρχική Αρχειοθήκη και είχε μια μακρά και ενδιαφέρουσα κουβέντα με τους συντρόφους εκεί.

Η αναδημοσίευσή της συζήτησης, θεωρούμε πως προσφέρει τη δυνατότητα να γίνουν αντιληπτά ορισμένα ζητήματα σε σχέση με τον «αναρχο-πριμιτιβσιμό» –και όχι μόνο.


John, έχεις επισκεφθεί πολλούς χώρους αναρχικών αυτές τις μέρες που είσαι εδώ, όπως καταλείψεις, στέκια κ.ά. Ποια είναι η άποψή σου για τους αναρχικούς στον ελλαδικό χώρο;

Είμαι ενθουσιασμένος που τους γνωρίζω και μαθαίνω γι’ αυτούς. Όπως και με άλλα πράγματα, δεν ξέρεις πώς θα είναι μέχρι να τα δεις και να μιλήσεις με τους ανθρώπους εκεί. Αισθάνομαι ότι το πνεύμα της αναρχίας είναι τόσο παρόν εδώ και μπορώ να καταλάβω καλύτερα τώρα αυτά που διαβάζουμε για τις διάφορες θαυμάσιες μαχητικές δράσεις. Τώρα μπορώ να δω τους ανθρώπους, και το πώς είναι μεταξύ τους. Στα Εξάρχεια, τη γειτονιά στην οποία φιλοξενούμαι αυτές τις μέρες, είναι απίστευτη η παρουσία (αναρχικών), και τώρα μαθαίνω την ιστορία των αναρχικών εδώ στον ελλαδικό χώρο, για τις διάφορες πρωτοβουλίες που αναλαμβάνονται και για το πώς εξελίσσονται τα πράγματα.

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

Ιστορικότητα και επικαιρότητα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου


Η μπροσούρα "Ιστορικότητα και επικαιρότητα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου" κυκλοφόρησε το Νοέμβρη του '93, 20 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, από την αναρχική ομάδα "Α/συνέχεια".


ΙΣΤΟΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Με την καρδιά μας δίπλα σε κάθε «προβοκάτορα»
που προσπαθεί να ανοίξει δρόμο στον αγώνα
ενάντια στη Νέα Τάξη Πραγμάτων
και ζεσταίνει τις ελπίδες των καταπιεσμένων
όπου γης.

Με τη σκέψη στην ανάγκη του προγράμματος που θα
συνοψίσει, θα πλατύνει και θα βαθύνει
τους ορίζοντες των επαναστατών.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Α/συνέχεια, Νοέμβρης 1993

Εισαγωγή

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου είναι ένα ιστορικό γεγονός που σημάδεψε ποικιλότροπα την ελληνική κοινωνία. Συνέβηκε μια ορισμένη στιγμή της νεοελληνικής εξέλιξης, έκφρασε κάποιες συγκεκριμένες ανάγκες που διαστρέφονταν ή καταπιέζονταν, είχε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Ιστορικό προϊόν των ειδικών συνθηκών της περιόδου εκείνης, είχε ένα συγκεκριμένο χαρακτήρα που καθορίστηκε από τους στόχους και τα οράματα που κίνησαν τους πρωταγωνιστές του στο στίβο της άμεσης αντιπαράθεσης με το στρατιωτικοφασιστικό καθεστώς…

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1988: Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΜIΖΕΡIΑΣ ΚΑΙ Η ΜΙΖΕΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ



Το φυλλάδιο αυτό μοιράστηκε προπαραμονή και παραμονή της πορείας του πολυτεχνείου του 1988, σε 5000 αντίτυπα. Στις ομάδες που υπογράφουν αυτό το φυλλάδιο εκείνη την εποχή, κανείς δεν ήταν πάνω από 28 χρονών και ήταν μοιρασμένοι φοιτητές και εργάτες.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΜIΖΕΡIΑΣ ΚΑΙ Η ΜΙΖΕΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Δεκαπέντε χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί σήμερα την κατάρρευση των ίδιων της των μύθων, μύθοι μαζικής παραπλάνησης που καλλιεργήθηκαν, κυριαρχήθη­καν και επιβλήθηκαν από τις κυρίαρχες τάξεις σε βάρος των πραγ­ματικών αναγκών και συμφερόντων των καταπιεσμένων ("εθνική ομο­ψυχία", "συναδέλφωση λαού-στρατού", "το ΠΑΣΟΚ στη κυβέρνηση, ο λα­ός στην εξουσία", "συμμετοχή του λαού στα κέντρα των αποφάσεων").

Η πραγματικότητα που έντεχνα αποσιωπήθηκε αφορά την διαπιστω­μένη, γενική τάση της αναδιάρθρωσης της κυριαρχίας του κράτους και του κεφαλαίου η οποία σε οικονομικό επίπεδο σημαίνει τη μετάβαση από μια λαϊκίστικη και οικογενειοκρατική οικονομία σε μια σύγχρονη οργανωμένη καπιταλιστική οικονομία αυξημένης αποδο­τικότητας ενώ πολιτικά εκφράζεται με τη σταδιακή αντικατάσταση απολυταρχικών μορφών της κρατικής κυριαρχίας από σχήματα πολι­τειακά που βασίζονται στην παγίωση των κλασσικών αστικοδημοκρατικών θεσμών (μετατόπιση του κέντρου εξουσίας από την στρατοκρατία στην πολιτική γραφειοκρατία: κοινοβουλευτισμός, πολυκομματισμός, νομιμοποίηση του ΚΚΕ, κρατικός παρεμβατισμός στην οικονομία) Η στρατηγική της αναδιάρθρωσης υπηρετήθηκε με συνέπεια και από το μικρομεσαίο τσίρκο της ΠΑΣΟΚικής σοσιαλδημοκρατίας.